วัดคมนียเขต หรือ วัดคึกคัก เป็นวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งที่ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวาต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวทำบุญ สร้างขึ้นเมื่อ วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 โดยมี พระครูประสาทประกฤตพรต เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการ เดิมเรียกกันว่า "บ้านคุกคัก" มาจากการฟังเสียงของน้ำที่ไหลมากระทบกับโขดหินในลำคลอง "คุกคัก คุกคัก" ก่อนที่นายร่วง บัวแก้ว ครูใหญ่โรงเรียนวัดคุกคักคนที่ 7 ได้เสนอขอเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นตำบลคึกคักต่อนายอำเภอ "ขุนสีมาสิงห์สวัสดิ์" และเป็น "วัดคึกคัก" ตามชื่อหมู่บ้าน ตำบล ตั้งแต่นั้นมาก่อนจะเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดคมนียเขต" หมายถึง ภูมิประเทศสวยงามมีสายน้ำล้อมรอบเป็นขอบเขต โดยมีพระครูพิพัฒนคมนียเขต (ภราดร สนฺติกโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปัจจุบัน  

ภายในวัดคมนียเขตมีปูชนียวัตถุ หลวงพ่อแหวง อาภากโร อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งเป็นที่ศรัทธาของชาวบ้านในเขตจังหวัดพังงา ภูเก็ต และใกล้เคียง จากที่ท่านได้ละสังขารไปเมื่อปี พ.ศ. 2511 พบว่าสังขารของท่าน ยังไม่เน่าเปื่อยจนถึงปัจจุบัน จนกลายเป็นที่สักการะบูชาของประชาชนเป็นจำนวนมาก จริยาวัตรท่านเป็นพระที่อยู่อย่างเรียบง่าย มีความเมตตาต่อทุกคน นอกจากนี้ ท่านยังพูดเป็นไปตามปาก เราเรียกกัน "วาจาสิทธิ์" เป็นยอดพระคณาจารย์ผู้เรืองวิทยาอาคมและไสยเวทแห่งเมืองตะกั่วป่า ท่านมีบุญญาธิการและกฤตยาคมสูงส่ง กุฏิของท่านจะมีการก่อกองไฟตลอดเวลา เพื่อผิงไฟ เป็นที่แปลกตาของผู้มาเยี่ยมเยือน นอกจากนี้ ภายในอุโบสถหลังใหม่ที่เพิ่งสร้าง ได้เล่าเรื่องราวประวัติความเป็นมาที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นที่รู้จักของชนหลายเชื้อชาติ ซึ่งตำบลคึกคัก มีเรื่องเล่ากันว่าบริเวณตำบลคึกคัก เมื่อครั้งพระสังข์แข่งตีคลีกับพระอินทร์ซึ่งแปลงกายมาตีคลี ชาวบ้านที่ผ่านไปมาได้ยินเสียงคลีกลิ้งดัง "กุกกัก" จนเป็นที่โจษขานและเรียกบริเวณนี้ว่า "คุกคัก" มีอยู่ครั้งหนึ่งมีผู้ตนพากันมาดูลูกคลี ก็จะกลิ้งใส่คนแต่ไม่ทำร้าย ต่อมามีผู้คนพบลายแทงว่าลูกคลีนี้มีสมบัติมหาศาล ถ้าต้องการให้ผู้หญิงพรหมจารีย์เปลือยกายขวางทางลูกคลีจะแตกออกเป็นทองคำ แต่พอจะเข้าไปหยิบทองนั้นก็หายไปในดินจนหมด บริเวณดังกล่าวถูกเรียกว่า "คุกคัก" ต่อมาได้เปลี่ยนใหม่เนื่องจากคำเดิมไม่ดีเปลี่ยนเป็น "คึกคัก"

วัดสราภิมุข หรือวัดสระ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๑ ตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๔๑๔ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดสระและมีพระราชบัญชาให้พระยาบริรักษ์ภูธรสวามิภักดิ์ (ขำ ณ นคร) เจ้าเมืองพังงา บูรณปฏิสังขรณ์พระอารามแห่งนี้ โดยพระราชทานนามว่า “วัดประพาสประจิมเขต” วัดแห่งนี้เป็นพระอารามหลวงแห่งแรกของเมืองพังงา และเป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ ถึงรัชกาลที่ ๗ กระทั่งในปี พ.ศ. ๒๔๗๒ เมื่อมีการสร้างวัดประพาสประจิมเขตแห่งใหม่ขึ้น (วัดถ้ำพุงช้าง) จึงกลับมาใช้ชื่อวัดสระหรือวัดสราภิมุข

วัดบางเสียด ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ตำบลบางเตย อำเภอเมือง จังหวัดพังงา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระอธิการเคลือบ จิตตาวิโล และมีประวัติความเป็นมาตามที่ผู้ผู้แก่ได้เล่าให้ฟังว่า เมื่อประมาณร้อยปีเศษที่ผ่านมามีพระเขมรรูปหนึ่งไม่ปรากฏนาม ได้ธุดงค์มาจากไหนไม่มีใครทราบ เมื่อท่านมาถึงหมู่บ้านนี้ เห็นทำเลเหมาะในการประพฤติและการปฏิบัติธรรมเพราะในท่ามกลางหมู่บ้านมีป่าไม้ร่มรื่นสงบเย็นสบาย มีลำธารน้ำไหลตลอดทุกฤดูกาลมีต้นไม้สีเสียดแผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมอยู่ริมลำธาร ชาวบ้านเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านสีเสียด” แต่เพราะชาวบ้านในละแวกนี้ชอบเรียกสั้น ๆ จึงเรียกบางเสียดว่า “บ้านบางเสียด” ในขณะนั้นพระเขมรรูปดังกล่าวได้ปักกรดพักอาศัยอยู่เพื่อปฏิบัติธรรมในดงไม้สีเสียดหมู่บ้านบางเสียด ซึ่งมีบ้านเรือนราษฏรเรียงรายอยู่สะดวกในการออกบิณฑบาตเลี้ยงชีพ เมื่อชาวบ้านทราบว่ามีพระมอาศัยใกล้บ้านก็ดีอกดีใจพากันสร้างที่ พักอาศัยถวาย พร้อมกับนิมนต์ให้พระเขมรรูปดังกล่าวอยู่จำพรรษาตลอดมาจนสิ้นอายุขัยของท่าน สถานที่แห่งนี้จึงได้กลายเป็นวัดขึ้นมาด้วย อำนาจความศรัทธาของประชาชนในถิ่นนี้ ต่อมาได้เคลื่อนย้ายจากที่เดิมมาสร้างใหม่ทางทิศตะวันตกติดต่อกับที่เดิมซึ่งชาวบ้านเรียกสถานที่เดิมว่า “วัดเก่าหรือวัดนอก” แต่เนื้อที่ยังเป็นที่วัดได้รับราชานุญาตให้เป็นวัดเมื่อ พ.ศ.๒๔๖๔

วัดสุวรรณคูหา หรือที่รู้จักกันในชื่อของ วัดถ้ำ เป็นวัดโบราณที่สำคัญของจังหวัดพังงา ตั้งอยู่ใน ตำบลกระโสม อำเภอตะกั่วทุ่ง เป็นวัดที่มีโบราณสถานสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพังงาเลยค่ะ ด้วยบริเวณที่ตั้งของวัดนั้นเป็นภูเขา ทำให้มีทั้งถ้ำขนาดใหญ่และขนาดเล็กเยอะแยะมากมายเลยค่ะ ทั้ง ถ้ำใหญ่ ถ้ำแจ้ง ถ้ำมืด ถ้ำแก้ว ถ้ำผึ้ง ถ้ำครัว และ ถ้ำบน ที่เป็นถ้ำสูงสุด

แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเข้าไปไหว้พระกันในถ้ำใหญ่ ซึ่งใหญ่กว่าถ้ำอื่นๆ ภายในถ้ำก็จะประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นอยู่หลายองค์ด้วยกันค่ะ แต่องค์สำคัญที่สุดก็คือ พระพุทธไสยาสน์ ยาวกว่า 7 วา 2 ศอก มีความสวยงดงามมากๆ และถ้าเดินไปเข้าไปอีก ก็จะเจอกับ ถ้ำแจ้ง  ถ้ำมืด และ ถ้ำแก้ว ที่มีความสวยงามของหินงอกหินย้อย

ซึ่งนอกจากถ้ำแล้ว ก็จะมี พิพิธภัณฑ์ ที่ พระครูวินัย สารนิเทศ เจ้าอาวาสได้จัดทำไว้บริเวณกุฏิ เพื่อจัดแสดงวัตถุโบราณต่างๆ มากกว่าร้อยชิ้นเลยทีเดียวค่ะ และยังมีพระปรมาภิไธยย่อของพระเจ้าแผ่นดินและพระราชวงศ์อยู่ภายในถ้ำแห่งนี้อีกด้วยค่ะ

ใครที่อยากชมความสวยงามของ พระนอน ของ วัดสุวรรณคูหา แล้วล่ะก็ แวะมาสักการะกันที่นี่ได้เลยค่ะ มีถ้ำสวยพร้อมกับพระพุทธรูปสวยๆ อยู่ด้วยกันแบบนี้ ไม่ได้จะหาที่ไหนง่ายๆ เลยค่ะ และที่ด้านนอกของวัดยังเต็มไปด้วยฝูงลิงอีกด้วย สามารถให้อาหารลิงได้อย่างเพลิดเพลินไปเลยค่ะ ได้ทั้งทำบุญและเที่ยวชมธรรมชาติไปพร้อมๆ กันเลยนะคะเนี่ย

          วัดราษฎร์อุปถัมภ์ (วัดบางเหรียง) เป็นวัดที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของอำเภอทับปุด เดิมทีชาวบ้านเรียกกันว่า วัดบางเหรียงเป็นวัดที่มีพุทธศาสนิกชนและนักท่องเที่ยวเข้าไปนมัสการกราบไหว้เป็นจำนวนมากและเป็นที่เคารพสักการะของคนจังหวัดพังงาและจังหวัดใกล้เคียง สร้างเป็นสถาปัตยกรรมแบบลังกาและอยุธยา มีฐาน 3 ชั้นลักษณะเป็นรูป 8 เหลี่ยมด้านเท่า มีซุ้มประตูประดิษฐานประพุทธรูปประจำพระชนมวารพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระราชชนนีศรีสังวาลย์ และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนารถ

               ตั้งอยู่ที่   :    เลขที่ 25 หมู่ 4 ตำบล/แขวงบางเหรียง อำเภอ/เขตทับปุด ต.บางเหรียง อ.ทับปุด จ.พังงา 82180

          วัดราษฎร์อุปถัมภ์  เป็นวัดที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของอำเภอทับปุด  เดิมทีชาวบ้านเรียกกันว่า "วัดบางเหรียง" ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอทับปุดและถนนเพชรเกษม ประมาณ ๑๑ กิโลเมตร สำหรับการเดินทางใช้เส้นทางถนนสายทับปุด-อ.พนม จ.สุราษฎร์ฯ  ได้ทำการก่อตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๓  ผู้เฒ่าได้เล่าขานกันว่าเดิมทีนั้นวัดบางเหรียงตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของคลองมะรุ่ย ณ บริเวณเชิงเขาที่ประดิษฐานพระมหาธาตุเจดีย์พุทธรรมบันลือในปัจจุบัน  แต่เนื่องด้วยการเดินทางไม่สะดวกต้องลุยน้ำข้ามคลอง ประกอบกับที่ตั้งเดิมถูกน้ำกัดเซาะยากแก่การบูรณะซ่อมแซม     "พ่อท่านเกตุ" ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอสมัยนั้นและชาวบ้าน ได้ร่วมกันย้ายวัดมาตั้ง ณ สถานที่ใหม่  ซึ่งตั้งอยู่บนเนื้อที่ ๖ ไร่เศษ และเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบัน
      ต่อมาปี  พ.ศ. ๒๕๒๙  พระอาจารย์ชัย (พระครูไพศาลพัฒนานุยุต ปัจจุบัน)  ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดราษฎร์อุปถัมภ์ในสมัยนั้นได้มีการพัฒนาวัดบางเหรียงเจริญขึ้นในทุกด้าน  เป็นผลให้พุทธศาสนิกชนทั้งในและต่างประเทศเดินทางมาร่วมปฏิบัติศาสนกิจเป็นจำนวนมาก  ยังวัดให้มีความสมบูรณ์ด้วยศาสนวัตถุให้ประจักอยู่ปัจจุบัน  จากที่ว่าการอำเภอทับปุดไปบ้านบางเหรียง      ตามทางหลวงหมายเลข 4118 ระยะทาง 11 กิโลเมตร วัดตั้งอยู่บนเขาล้าน เจดีย์เป็นรูประฆังคว่ำ โดยมีพระพุทธรูปล้อมรอบฐานโดยรอบ เป็นวัดที่มีภูเขาล้อมรอบสมบูรณ์ด้วยต้นไม้ใหญ่ ในวัดมีถาวรวัตถุทางธรรมที่สำคัญ คือ พระธาตุเจดีย์เทพนิมิต ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระราชทานนามว่า ?พระมหาธาตุ เจดีย์พุทธธรรมบันลือ? ในวัดยังมีเจ้าแม่กวนอิม และพระพุทธอัฐิมงคลชัยนาคปรก สร้างไว้เพื่อปกป้องชาวใต้ให้พ้นจากภัยอันตรายทางธรรมชาติ  องค์พระมหาธาตุเจดีย์ได้ดำเนินการจัดสร้างขึ้นในปี ๒๕๒๙ โดย พระอาจารย์ชัย เดิมพระมหาธาตุเจดีย์ชื่อว่า พระมหาธาตุเจดีย์นิมิต ด้วยเกิดจากการนิมิตของผู้สร้าง ต่อมาปี ๒๕๓๕ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานนาม พระมหาธาตุเป็น พระมหาธาตุเจดีย์พุทธรรมบันลือ
           พระมหาธาตุเจดีย์ ประดิษฐานอยู่ ณ วัดราษฎร์อุปถัมภ์ หรือวัดบางเหรียง ต.ทับปุด อ.ทับปุด จ.พังงา ได้ดำเนินการก่อสร้าง องค์พระมหาธาตุเมื่อ พ.ศ.๒๕๒๙ - ๒๕๔๓ โดย พระอาจารย์ชัย "พระครูไพศาลพัฒนานุยุต" ขนาดความสูงจากฐานชั้นล่างถึงยอด ๑๐๙ เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง ๔๑ เมตร มี ๓ ชั้น ชั้นที่ ๑ เป็นรูปแปดเหลี่ยมด้านเท่า มีความหมายถึงมรรคมีองค์ ๘ ชั้นที่ ๒ เป็นเรือนคูหาแปดเหลี่ยม ชั้นที่ ๓ เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ มีลักษณะเป็นศิลปะผสมระหว่างพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชทางใต้และพระบรมธาตุทางเหนือ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กตกแต่งลวดลายปูนปั้นงดงาม แล้วเสร็จบริบูรณ์ ราคาค่าก่อสร้าง เป็นเงินจำนวน ๖๙,๑๒๗,๗๘๐.- บาท(หกสิบเก้าล้านหนึ่งแสนสองหมื่นเจ็ดพันเจ็ดร้อยแปดสิบบาทถ้วน)
           พระธาตุเจดีย์ประดิษฐานอยู่บนลานยอดเขาล้าน  วัดราษฎร์อุปถัมภ์  หมู่ที่  ๕  ตำบลบางเหรียง  อำเภอทับปุด  จังหวัดพังงา  อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเข้าไปประมาณ  ๑๑  กิโลเมตร  เขาล้านเป็นเนินเขาดินดานสูงจากพื้นราบประมาณ  ๑๕๐  เมตร  พื้นที่รอบๆ ตั้งแต่เชิงเขาขึ้นไปเป็นสวนยางพาราของชาวบ้านสลับกับป่าไม้ธรรมชาตินานาพันธุ์  ระยะทางจากเชิงเขาขึ้นไปถึงยอดเขาประมาณ ๑.๓  กิโลเมตร ปัจจุบันการคมนาคมสะดวก  มีถนนคอนกรีตเสริมเหล็กกว้าง  ๔  เมตร ไปโดยตลอดจนถึงยอดเขาก่อนถึงยอดประมาณ  ๓๐๐  เมตร  ทางด้านซ้ายมือประดิษฐานพระร่วง ๓ พี่น้อง  เป็นพระพุทธรูปประทับยืนเพื่อให้เป็นเทพผู้เปิดโลก  นำมวลมนุษย์และสัตว์ในสากลโลกที่ตกอยู่ในกิเลสทั้งสิ้นเข้าสู่โลกใหม่นั่นคือโลกแห่ง บวรพุทธศาสนา  บนยอดเขาปรับระดับดินเป็นลานกว้างสำหรับเป็นที่จอดรถยนต์   โดยรอบลานกว้างทำเป็นที่นั่งคอนกรีตเสริมเหล็กปูทรายล้างสำหรับนั่งพักผ่อน  ด้านขวาของลานจอดรถสร้างเป็นศาลาการเปรียญหลังคาทรงไทย  ?ศาลาเทพกุมารี?  หน้าศาลาการเปรียญเป็นสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม  มีพระแม่ธรณีบีบมวยผมอยู่ตรงกลางสระต่อจากลานจอดรถจะมีคอนกรีต  เสริมเหล็ก  กว้าง  ๕ เมตร ทอดขึ้นไปสู่พระธาตุเจดีย์  สองข้างทางประดับด้วยรูปปูนปั้นพญานาค ๕ เศียร   อยู่ในท่าเลื้อยลงมาจากพระธาตุ  หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่านาคสะดุ้ง  โดยมีความเชื่อกันว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จลงมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์โดยบันไดนาค  ส่วนบนสุดของทางขึ้น ๒ ข้าง  เป็นรูปปูนปั้นสิงห์  ๔  ตัวยืนหันหลังชนกัน  หันหน้าออกสู่ทิศ  ๔  ทิศ  โดยยืนบนฐานปูนปั้นสี่เหลี่ยมย่อมุมสิบสอง ด้วยว่าสิงห์เป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญ  แข็งแกร่ง จึงสร้างไว้เพื่อพิทักษ์รักษาองค์พระธาตุเจดีย์  ซึ่งพระเจ้าอโศกมหาราชทรงเคยสร้างสมัยพระองค์ทรงบูรณะและสร้างอนุสรณ์สถานเกี่ยวกับพระพุทธนาในประเทศอินเดียสมัยที่พระองค์ทรงปกครอง   จนมีชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า เสาพระเจ้าอโศก บริเวณโดยรอบขององค์พระธาตุเจดีย์  ทางทิศเหนือมีพลับพลาทรงไทย  ทางด้านทิศใต้สร้างเรือนรับรองชั้นเดียวทรงแปดเหลี่ยม หลังคาทรงรามิด  ถัดลงไปตามไหล่เขาสร้างที่พักสำหรับภิกษุหรือญาติโยมที่ขึ้นไปปฏิบัติธรรม  และสร้างถ้ำจำลองไว้สำหรับเจ้าอาวาสเข้าไปปฏิบัติธรรมในช่วงเข้าพรรษา

คุณลักษณะของพระธาตุเจดีย์นิมิต            
    ท่านเจ้าอาวาสวัดราษฎร์อุปถัมภ์เป็นประธานดำเนินการก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ตั้งแต่การตัดถนนขึ้นไปสู่ยอดเขา  ทำการปรับพื้นที่เพื่อก่อสร้างฐานรับองค์เจดีย์  เป็นฐานคอนกรีตเสริมเหล็กตั้งบนเสาเข็ม  พระธาตุเจดีย์นิมิตโดยรวมสร้างขึ้นตามที่พระอาจารย์ชัยนิมิตเห็นแล้วบอกให้ช่างเขียนแบบแปลนไว้  มีลักษณะผสมระหว่างพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชกับพระบรมธาตุทางภาคเหนือด้วยเหตุที่ว่าพระบรมสารีริกธาตุนั้นได้มาจาก  อ. ศรีสำโรง  จ. สุโขทัย  ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ  ส่วนตัวท่านเป็นคนใต้และเคารพในพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชเป็นที่สุดและพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชยังเป็นปูชนียสถานที่สำคัญของทางภาคใต้  นอกจากนี้แล้ว  พุทธศาสนายังถือกำเนิดในประเทศอินเดีย  ดังนั้น  พระธาตุเจดีย์จึงมีลักษณะของศิลปะแบบอินเดียมาผสมด้วยลักษณะพระธาตุเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมเท่ากันทุกด้าน  อันมีความหมายเสมือน มรรคมีองค์  ๘  คือ
๑.    สัมมาทิฐิ  มีความเห็นชอบหมายถึง  มีปัญญาหรือความรู้และความเห็นชอบที่ถูกต้อง
๒.    สัมมาสังกัปปะ  ความดำริชอบ  ไม่ทำความเดือดร้อน  เบียดเบียน  หรือทำความลำบากให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
๓.    สัมมาวาจา  เจรจาชอบ  ได้แก่  การไม่พูดเท็จ  ไม่พูดส่อเสียดยุยงส่งเสริมให้เกิดความแตกแยก
๔.    สัมมากัมมันตะ  ทำการงานชอบ  ปราศจากความทุจริต
๕.    สัมมาอาชีวะ  เลี้ยงชีพชอบ  ทำมาหาเลี้ยงชีพในทางที่ถูกที่ควร  แสวงหาโภคทรัพย์โดยสุจริต
๖.    สัมมาวายามะ  ความเพียรชอบ  เพียรกระทำคุณงามความดีด้วยกาย  วาจา  และใจ
๗.    สัมมาสติ  ความระลึกชอบ  มีสติควบคุมความรู้สึกที่ถูกที่ควร
๘.    สัมมาสมาธิ  ความตั้งใจมั่นชอบด้วยสติปัญญา  ไม่ลืมตัว
       พระธาตุเจดีย์นิมิตสร้างเป็น  ๓  ชั้น  จากฐานชั้นล่างถึงยอดสูง  ๑๐๙  เมตร  ทุกชั้นมีฐานะเป็นลักษณะแปดเหลี่ยมเท่ากันทุกด้าน  การเดินทางสะดวก  ถนนลาดยางจนถึงบริเวณวัด  ส่วนเส้นทางเข้าสู่พระมหาธาตุนั้นเป็นถนนคอนกรีตลาดชัน  ถ้ารถทัวร์(๒๔ ที่นั่งขึ้นไป)นำขึ้นไม่ได้อันตรายในการเดินรถ  ต้องใช้รถรับส่งจากบริเวณวัดระยะทาง ๘๐๐ เมตร   

บทความดีๆจาก   :   http://www.phangnga.go.th/tourist/bangring/

             สำหรับใครที่จะเดินทางไปเที่ยวริมทะเล แต่ไม่แนะนำให้ลงเล่นน้ำเพราะอย่าลืมว่าหน้าหาดทรายนั้นเป็นพื้นที่ของวัด อาจดูไม่เหมาะสม ขอให้ตั้งอยู่บนความเหมาะสม

             ที่ตั้งของวัดเทสก์ธรรมนาวา หรือ วัดท่าไทร นั้นตั้งอยู่ ตำบลนาเตย อำเภอท้ายเหมือง

             “วัดป่ากรรมฐานเฉียดยอดคลื่นแห่งทะเลอันดามัน พระอาจารย์ผู้สืบทอดปฏิปทากองทัพธรรม หลวงปู่เทสก์ เทสฺรํสี(เทสรังสี)”
ข้อความจาก“พระครูไพศาลสมณคุณ เสียงสุนีย์ พึ่งพันธุ์” บ่งบอกถึงตัวตนอันเด่นชัดของ “วัดเทสก์ธรรมนาวา” ที่วันนี้โดดเด่นไปด้วย“โบสถ์ไม้สักริมทะเล” หนึ่งเดียวในภาคใต้
เป็นโบสถ์ไม้สักเฉียดยอดคลื่นที่เกิดจากพลังแห่งศรัทธา อีกทั้งยังน่าทึ่งตรงที่สร้างขึ้นในบริเวณพื้นที่ที่เคยเป็น“ป่าช้า”มาก่อนวัดเทสก์ธรรมนาวา หรือ “วัดป่าไทร”(ชื่อเดิม) ตั้งอยู่ที่บ้านท่าแตง       ต.นาเตย อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา เป็นวัดริมทะเลบริเวณหาดชายทะเลท่าไทร
            ในอดีตพื้นที่แห่งนี้เคยเป็นป่าเรียก“ป่าท่าไทร” ซึ่งนอกจากจะเป็นป่าของต้นไม้น้อยใหญ่แล้ว ยังเคยเป็น“ป่าช้า”มาก่อน อันเนื่องมาจากในอดีตป่าท่าไทรแห่งนี้ ชาวบ้านในพื้นที่และละแวกใกล้เคียง เมื่อมีคนตายเสียชีวิตลงก็จะนำศพล่องเรือมาเผาหรือฝังยังป่าท่าไทรแห่งนี้ ซึ่งชาวบ้านเรียกขานกันว่า “อ่าวเหรว” หรือ แอ่งน้ำในป่าช้า (อ่าว คือ น้ำไหล เข้ามาเป็นแอ่งกว้าง เหรว หมายถึง ป่าช้า) ขณะที่แนวพื้นที่หาดชายทะเลท่าไทรนั้น เป็นแนวป่าสนชายฝั่งทะเลมีชายหาดทอดตัวยาวไกล เป็นหาดที่สงบและสะอาด จึงมีเต่าทะเลต่างๆขึ้นมาวางไข่ที่หาดแห่งนี้เป็นประจำในราวช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนเมษายน ในยุคสมัยที่การทำเหมืองแร่ใน จ.พังงา เจริญรุ่งเรือง มีเรื่องเล่าว่าพื้นที่โดยรอบของป่าท่าไทรสามารถทำเหมืองได้หมด ยกเว้นที่ป่าท่าไทร ซึ่งเป็นดังไข่แดงอยู่        ตรงกลาง ส่วนจะเป็นเพราะอะไรนั้นไม่อาจพิสูจน์ได้ แต่ชาวบ้านในพื้นที่ส่วนใหญ่ต่างเชื่อว่าเป็นพื้นที่อาถรรพ์ พอถึงยามตะวันใกล้ลับฟ้า ชาวบ้านที่มาทำธุระเฉียดพื้นที่แถบนี้ต่างรีบเดินทางออกจากป่าท่าไทรก่อนพลบค่ำ หรือแม้แต่ใครที่นำวัวควายมาหากินที่นี่ หากถึงยามตะวันใกล้ลับฟ้า ฝูงวัวควายของชาวบ้านคนไหนที่ยังหากินเพลินอยู่ในป่าท่าไทร เจ้าของฝูงวัวควายก็จะปล่อยไว้ไม่กล้าไปไล่ต้อนออกมา เพราะต้องรีบออกจากป่าแห่งนี้ให้เร็วที่สุด ส่วนใครที่คิดไปลองดีลองของที่ป่าท่าไทร ไม่เสียชีวิตก็เสียสติกันมานักต่อนัก ว่ากันว่าผืนป่าแห่งนี้เหมือนจะรอคอยอะไรสักอย่าง เจ้าป่าเจ้าเขาจึงปกปกรักษาไว้ ไม่ให้ใครมาทำไม่ดีให้เกิดความเสื่อมสกปรก  ผืนป่าท่าไทรดำรงสถานะของป่าอันน่าฉงนมาจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2533 ได้มีพระชัยพล อาสโภ และพระอานนท์ พระผู้ติดตาม ได้เดินทางเข้ามาบำเพ็ญภาวนา ด้วยเห็นว่าพื้นที่ป่าท่าไทรมีความเงียบสงบ เหมาะต่อการปฏิบัติภาวนา
               หลังจากนั้นแรงศรัทธาจากชุมชนและในพื้นที่ใกล้เคียงที่รู้ข่าวก็ได้ร่วมใจกันมาสร้างเป็นที่พักสงฆ์ มีการสร้างศาลามุงจาก สร้างกุฏิให้พระจำพรรษา  ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 พระอาจารย์เสนอ วัดถ้ำทะเลหอย จ.กระบี่ ได้ขอพื้นที่จากอธิบดีกรมป่าไม้สมัยนั้น(นายผ่อง เล่งอี้) อนุมัติให้ใช้พื้นที่ตามโครงการ พุทธศาสนากับป่าไม้ ในชื่อโครงการว่า ศูนย์สาธิตพระพุทธศาสนากับป่าไม้ ภายใต้การกำกับดูแลของวัดประชาธิการาม  ปี พ.ศ. 2537 แหล่งปฏิบัติธรรมแห่งนี้ ได้ก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ท่าไทร โดยได้รับการอนุญาตจากทางการ ในเรื่องการขอใช้พื้นที่เพื่อเป็นศาสนสถานในการประกอบศาสนกิจและบำเพ็ญกุศลของชาวบ้านในหมู่บ้านท่าแตงและละแวกใกล้เคียง ให้ได้รับการปลูกฝังอบรมธรรมปฏิบัติอันจะเป็นการปลูกสร้างศรัทธาญาติโยมให้ยึดมั่นอยู่ในความดีงามตามระบอบของพระพุทธศาสนา และเป็นศูนย์รวมที่พึ่งทางจิตใจของประชาชนในการพัฒนากิจกรรมทางสังคม เช่นการปลูกป่า หรืออบรมธรรม ตามกาลอันควร ช่วยดำรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้มีความมั่นคงถาวรและเจริญรุ่งเรืองสืบต่อมา อย่างไรก็ดี หลังจากนั้นสำนักสงฆ์ท่าไทร ได้ถูกปล่อยทิ้งร้าง ไม่มีพระภิกษุมาพำนักอยู่ในบางขณะ เนื่องจากสำนักสงฆ์ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ
              กระทั่งในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการนิมนต์ “พระอาจารย์วินัย รัตนวณฺโณ” หนึ่งในผู้ที่ได้อยู่ปฏิบัติอาจารริยวัตรกับหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ที่วัดหินหมากเป้ง จ.หนองคาย มาเป็นเวลานาน    16 ปี จวบตนหลวงปู่เทสก์ท่านละสังขาร พระอาจารย์วินัยเมื่อมาพำนักปฏิบัติธรรมที่สำนักสงฆ์ท่าไทร ก็ได้นำพาศรัทธาจากพุทธศาสนิกชนก่อสร้างเสนาสนะพร้อมอบรมปฏิบัติธรรมในที่ดินสาธารณะประโยชน์หรือป่าช้าเดิม  จากนั้นพระอาจารย์วินัยได้ดำเนินการก่อตั้งวัดขึ้น จนกระทั่งได้รับอนุญาตให้สร้างวัดจากรมการศาสนาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 และได้รับอนุญาตให้      ตั้งวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553 นามว่า “วัดเทสก์ธรรมนาวา” วัดเทสก์ธรรมนาวา ได้รับประทานนามวัดจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก  ตามประกาศในหนังสือที่พิเศษ/๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒ เมษายน ๒๕๕๑ พร้อมกันที่พระอาจารย์วินัยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกแห่งวัดเทสก์ธรรมนาวา นอกจากนี้พระอาจารย์วินัยยังได้ดำเนินการขอรับ พระราชทานวิสุงคามสีมา หรือ เขตที่พระราชทานแก่สงฆ์ เพื่อใช้เป็นที่สร้างอุโบสถ โดยได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่         22 สิงหาคม 2557   

               วัดเทสก์ธรรมนาวา หรือวัดท่าไทร ปัจจุบันมีสิ่งก่อสร้างสำคัญคือ “พระอุโบสถไม้สัก” ขนาด กว้าง 8.30 เมตร ยาว 23.10 เมตร สูง 13.54 เมตร โบสถ์ไม้สักหลังนี้เป็นโบสถ์ไม้สักริมทะเลตั้งอยู่ติดกับหาดชายทะเลท่าไทร เพียงเดินไปไม่กี่สิบเมตรก็ถึงยังชายหาดอันกว้างไกล โบสถ์ไม้สักวัดท่าไทรเป็นอาคารทรงไทยอันสวยงามอ่อนช้อย สมส่วน โครงสร้างภายนอกจำลองแบบ        มาจาก พระอุโบสถพระอรัญวาสี อ.ท่าบ่อ จ.หนองคาย มาประยุกต์สร้างด้วยไม้ ส่วนช่อฟ้าของโบสถ์แกะสลักจากช่างฝีมือชาวเชียงใหม่ ภายในโบสถ์ไม้สัก มีผนังเป็นฝาปะกน มีแท่นพระประธาน  ชั้นบนประดิษฐานพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา แกะสลักจากหินหยกขาว อิทธิพลศิลปะอินเดีย มีขนาดหน้าตักกว้างประมาณ 55 นิ้ว สูงประมาณ 2.15 เมตร มีพุทธลักษณะที่อ่อนช้อยงดงามเปี่ยมศรัทธา ส่วนบริเวณรอบโบสถ์ไม้สักมีกำแพงแก้วเป็นไม้ ใบเสมาแกะสลักจากหินหยกขาวมีรูปพระพุทธรูปอยู่ตรงกลาง ตรงบันไดทางเข้าโบสถ์ประดับเสาอโศกสีทองอร่าม โบสถ์ไม้สักวัดท่าไทรมีอีกหนึ่งลักษณะพิเศษอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวนั่นก็คือ จะประดับประดาด้วยงานไม้แกะสลักฝีมือช่างจากอยุธยาอันประณีต อ่อนช้อย ทั้งตามบริเวณบานประตู หน้าต่าง หน้าบัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ โดยเฉพาะที่บานหน้าต่างนั้นโดดเด่นไปด้วยงานแกะสลัก ปรมัตถบารมี 10 ซึ่งเป็นการบำเพ็ญบารมีชั้นสูง การเสียสละชีวิตของตนเองเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น อันประกอบไปด้วย
     ทานปรมัตถบารมี   -  สสปัณฑิต ผู้สละชีวิต เลือดเนื้อเป็นทาน
                                                                               ศีลปรมัตถบารมี   –   สังขปาลนคาราช สละชีพเพื่อรักษาอุโบสถศีล                                                                    เนกขัมมปรมัตถบารมี – ยุชัยกุมาร ผู้แสวงความสิ้นกิเลส
ปัญญาปรมัตถบารมี – เสนกบัณฑิต ผู้มีปัญญาช่วยผู้อื่นให้พ้นเหตุแห่งทุกข์
วิริยปรมัตถบารมี – พระมหาชนก ผู้ทรงบำเพ็ญวิริยบารมี
ขันติปรมัตถบารมี – ขันติวาทีฤาษี ผู้ถือขันติ ไม่โกรธเคืองแม้โดนทำร้าย
สัจจปรมัตถบารมี – สุตโสม สัตตบุรุษผู้รักษาสัจจะยิ่งชีพ
อธิษฐานปรมัตถบารมี – พระเตมีย์ กุมารผู้โง่เขลา มั่นบำเพ็ญเพียรแสวงธรรม
เมตตาปรมัตถบารมี – พระเจ้าเอกราช ผู้เปี่ยมไปด้วยเมตตาต่อศัตรูเยี่ยงบุตร
อุเบกขาปรมัตถบารมี – มหาโลมหังสกุมาร ผู้ไม่ยินดียินร้ายในสุขและทุกข์ดุจตราชั่ง

          นับว่าบานหน้าต่างโบสถ์ไม้สักที่นอกจากด้านหนึ่งจะเปิดออกเห็นฝั่งทะเลแล้ว ยังมีความน่าทึ่งกับงานแกะสลักไม้อันสวยงามว่าด้วยปรมัตถบารมี 10 เป็นปริศนาธรรมให้ตีความ และนำไปขบคิดต่อยอดด้วยความแปลกแตกต่าง และความสวยงามน่าทึ่งเป็นหนึ่งเดียวในภาคใต้ ทำให้โบสถ์ไม้สักวัดท่าไทร ได้กลายเป็นอีกหนึ่งจุดน่าสนใจแห่งใหม่ใน จ.พังงา อย่างไรก็ดีที่นี่ไม่ใช่สถานที่      ท่องเที่ยว   แต่ทางวัดได้เปิดให้ผู้สนใจได้เข้ามาเรียนรู้ธรรมะที่มีแฝงอยู่ตามจุดต่างๆของโบสถ์หลังนี้ ดังนั้นผู้ที่เข้ามาเยี่ยมชมต้องสำรวม กาย วาจาใจ แต่งกายให้สุภาพเรียบร้อย และเคารพในสถานที่ ซึ่งนี่นับเป็นวัตรปฏิบัติของพุทธศาสนิกชนที่ดี และเป็นสิ่งอันพึงกระทำของนักท่องเที่ยวที่ดี ที่วิญญูชนต้องให้ความสำคัญมากกว่าจะมุ่งมั่นถ่ายรูป เซลฟี่ วีฟี่ กันแต่อย่างเดียว

       เครดิตบทความดีๆจาก  :   https://mgronline.com/travel/detail/9590000078480